DSIP, voluit „delta sleep-inducing peptide”, is een nonapeptide: een keten van negen aminozuren. Het werd in 1977 in Bazel geïsoleerd door Guido Schoenenberger en Marcel Monnier, uit het veneuze hersenbloed van konijnen die door elektrische stimulatie van de thalamus in slaap waren gebracht.
Ingespoten bij andere konijnen verhoogde dit extract de deltagolven van het elektro-encefalogram, die van de diepe trage-golfslaap. Vandaar de naam.
Een peptide zonder bekende receptor
Bijna vijftig jaar later is er geen specifieke DSIP-receptor gevonden, en het gen dat het zou coderen is niet met zekerheid bekend. Toch is het peptide aangetroffen in de hersenen, de hypofyse, de darm en het plasma. Een review uit 2006 noemt het „een nog altijd onopgelost raadsel”.
Wat de studies hebben gemeten
- Bij dieren een toename van de trage-golfslaap in sommige modellen, maar niet in alle: de resultaten verschillen naargelang soort, dosis en tijdstip van de injectie.
- Beschreven effecten op de stressreactie, de lichaamstemperatuur en de pijnwaarneming.
- Bij mensen enkele kleine studies uit de jaren 1980 over slapeloosheid, met bescheiden en soms tegenstrijdige resultaten.
Waarom de vraag open blijft
De levensduur van DSIP in het bloed is erg kort, enkele minuten, en het circuleert deels gebonden aan andere moleculen. Zonder bekende receptor is het moeilijk de effecten aan een precies mechanisme te koppelen. Daarom blijft DSIP vooral een instrument voor fundamenteel onderzoek naar de regulatie van slaap.
Wat het niet is
DSIP is geen slaapmiddel en heeft geen handelsvergunning in Europa of de Verenigde Staten. De PeptidLab-vial is een laboratoriumreagens.
Technische gegevens
- Achternaam
- DSIP (delta sleep-inducing peptide)
- Sequentie
- WAGGDASGE (9 aminozuren)
- Molaire massa
- 848,8 g/mol
- N° CAS
- 62568-57-4
- Ontdekking
- 1977, Schoenenberger en Monnier (Bazel)
- Receptor of doelwit
- Tot nu toe niet geïdentificeerd
- Wettelijke status
- Geen handelsvergunning
Wat het onderzoek zegt
Samenvatting van gepubliceerde gegevens, geschreven door het PeptidLab-team. Ze beschrijft moleculen die in het laboratorium of in klinische studies zijn onderzocht: niets hiervan is een gebruiksindicatie.
1977OntdekkingProc Natl Acad Sci USA
Isolatie en karakterisering van het peptide uit het bloed van slapende konijnen: het verhoogt de deltaactiviteit op het elektro-encefalogram.
1983Studie bij mensenNeuropsychobiology
Kleine studies bij mensen over slaap en andere psychofysiologische parameters, met bescheiden resultaten.
2006ReviewJ Neurochem
Overzicht van dertig jaar onderzoek: beschreven effecten op slaap, stress en pijn, maar receptor noch gen met zekerheid geïdentificeerd.
Veiligheid: wat studies melden
- De weinige studies bij mensen zijn oud en klein: ze laten niet toe een veiligheidsprofiel vast te stellen.
Bronnen
Links naar PubMed of naar het oorspronkelijke document. Artikelen in het Engels.
- Schoenenberger GA, Monnier M. Characterization of a delta-electroencephalogram (-sleep)-inducing peptide. Proc Natl Acad Sci USA, 1977. PubMed
- Schneider-Helmert D, Schoenenberger GA. Effects of DSIP in man. Multifunctional psychophysiological properties besides induction of natural sleep. Neuropsychobiology, 1983. PubMed
- Kovalzon VM, Strekalova TV. Delta sleep-inducing peptide (DSIP): a still unresolved riddle. J Neurochem, 2006. PubMed
Bijgewerkt in oktober 2026.
Veelgestelde vragen
Is DSIP een slaapmiddel?
Nee. Het is genoemd naar een effect dat bij konijnen werd waargenomen. Er is geen geneesmiddel op basis van DSIP toegelaten in Europa of de Verenigde Staten.
Waarom spreken we van „delta”-slaap?
Deltagolven zijn de trage golven van het elektro-encefalogram, typisch voor diepe slaap. Hun toename bij konijnen gaf het peptide zijn naam.
Is de DSIP-receptor bekend?
Nee. Dat is een van de redenen waarom het mechanisme nog ter discussie staat.
Deze gids heeft een informatief en wetenschappelijk doel. PeptidLab producten zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek en zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie.
