De HGH en de tesamorelin worden vaak gepresenteerd als twee versies van hetzelfde onderwerp. Dit is onjuist: het ene is groeihormoon, het andere is het signaal dat het activeert. Dit verschil in actieniveau verklaart al het andere.
De groeihormoon-as, in drie fasen
De productie van groeihormoon verloopt in cascade. De hypothalamus, aan de basis van de hersenen, komt vrij GHRH (growth hormone releasing hormone). Deze bestelt de hypofyse om de af te scheiden groeihormoon, dat op zijn beurt inwerkt op de weefsels, grotendeels via een tweede boodschapper die door de lever wordt geproduceerd, de IGF-1.
Deze cascade wordt gereguleerd: wanneer groeihormoon en IGF-1 stijgen, vertraagt het lichaam zelf de volgende secretie, door een hormoon dat somatostatine wordt genoemd. Dit is het punt dat de twee moleculen in kwestie fundamenteel onderscheidt.
HGH: het hormoon zelf
Menselijk groeihormoon is een eiwit 191 aminozuren, van ongeveer 22 kilodalton, op natuurlijke wijze geproduceerd door de hypofyse. De zogenaamde versie recombinant wordt vervaardigd door middel van biotechnologie, uit cellen die zijn geprogrammeerd om een eiwit te produceren met een sequentie die identiek is aan het menselijk hormoon.
Er wordt gemeten internationale eenheden (UI, of IU in het Engels), een eenheid die biologische activiteit uitdrukt in plaats van een massa – een erfenis uit de tijd waarin het hormoon uit weefsels werd gehaald en waarin twee batches niet precies dezelfde activiteit hadden.
Van buitenaf gebracht, is het niet langer afhankelijk van de regulering van het lichaam: het omzeilt de hypofyse. Dit maakt het tot een referentie-instrument in de experimentele endocrinologie, en ook wat het moeilijker maakt om te studeren zonder de hele as te verstoren.
Tesamorelin: een signaal, geen hormoon
Tesamorelin neemt het over 44 aminozuren van menselijk GHRH, met een chemische toevoeging – een trans-3-hexenoylgroep – waardoor het beter bestand is tegen afbraak door bloedenzymen. Natuurlijk GHRH wordt binnen enkele minuten vernietigd; deze stabilisatie is de hele reden voor het bestaan van het molecuul.
Omdat het op het niveau erboven inwerkt, blijft de afscheiding die het veroorzaakt onderworpen aan de natuurlijke remmen van het lichaam: het behoudt het karakter pulsatiel van fysiologische secretie, waarbij een directe toevoer van hormonen een continu niveau produceert. Dit is het verschil dat onderzoek het vaakst benadrukt.
Tesamorelin is ook een van de zeldzame moleculen in deze familie die alle fasen van klinische onderzoeken heeft doorstaan: het is sinds 2010 in de Verenigde Staten toegelaten onder de naam Egrifta voor een specifieke indicatie: lipodystrofie geassocieerd met HIV. Deze vergunning heeft betrekking op een geneesmiddel dat als zodanig wordt vervaardigd en gecontroleerd, en niet op de injectieflacons die als onderzoekspeptiden worden verkocht.
De verschillen in één oogopslag
| HGH | Tesamorelin | |
|---|---|---|
| Nature | Recombinant groeihormoon | Analoog van GHRH |
| Maat | 191 aminozuren (~ 22 kDa) | 44 aminozuren |
| Actieniveau | Direct op stoffen | Op de hypofyse, stroomopwaarts |
| Natuurlijke regulatie | Omzeild | Geconserveerd (pulsatiele afscheiding) |
| Meeteenheid | UI (internationale eenheden) | Milligram |
| Medicatiestatus | Toegestaan bij GH-tekort | Geautoriseerd in de Verenigde Staten (HIV) |
| Dopinglijst | Permanent verboden | Permanent verboden |
Wat dit verandert voor natuurbehoud
Beide komen in de vorm van gevriesdroogd poeder, een toestand waarin een peptide lange tijd stabiel is, beschermd tegen licht. HGH, een veel groter eiwit, is daarentegen kwetsbaarder als het eenmaal weer in oplossing is gebracht: eiwitten van deze omvang verdragen geen hitte, krachtig roeren en invriezen. Het onderwerp wordt gedetailleerd beschreven in onze gids over opslag van gevriesdroogde peptiden.
Hoe staat het onderzoek ervoor?
Groeihormoon wordt al sinds de jaren vijftig bestudeerd en is een van de best gedocumenteerde eiwitten in de endocrinologie. Tesamorelin heeft solide klinische onderzoeken, maar voor een specifieke populatie en indicatie; buiten dit kader blijven de gegevens beperkt.
Geen van beide is in Frankrijk toegestaan als consumentenproduct en de hier verkochte flesjes zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek. Om te controleren wat er daadwerkelijk in een flesje zit, is het enige geldige document het batchanalyserapport: onze gids legt het uit hoe u een analysecertificaat leest.
Technische gegevens
- HGH (somatropine)
- 191 aminozuren, ongeveer 22 kDa, recombinant geproduceerd
- CAS-nummer van somatropine
- 12629-01-5
- Tesamorelin
- GHRH-analoog van 44 aminozuren met een trans-3-hexenoylgroep
- CAS-nummer van tesamoreline
- 218949-48-5
- Gepubliceerde halfwaardetijd
- Tesamoreline: 26 tot 38 minuten
- Wettelijke status
- Somatropine toegelaten (groeihormoontekort); tesamoreline toegelaten in de Verenigde Staten (Egrifta, 2010)
- Antidopingstatus (WADA)
- Altijd verboden (klasse S2)
Wat het onderzoek zegt
Samenvatting van gepubliceerde gegevens, geschreven door het PeptidLab-team. Ze beschrijft moleculen die in het laboratorium of in klinische studies zijn onderzocht: niets hiervan is een gebruiksindicatie.
1985ToelatingFDA
Eerste recombinant geproduceerde menselijke groeihormoon dat in de Verenigde Staten werd toegelaten, ter vervanging van hormoon uit hypofysen.
2007Fase 3N Engl J Med
Tesamoreline bij 412 patiënten met hiv: afname van het visceraal vet met ongeveer 15% in 26 weken, zonder noemenswaardig effect op het onderhuidse vet.
2011RichtlijnJ Clin Endocrinol Metab
Richtlijnen van de Endocrine Society over de diagnose en behandeling van groeihormoontekort bij volwassenen.
2014Gerandomiseerde studieJAMA
Tesamoreline: afname van visceraal vet en levervet bij patiënten met hiv.
Veiligheid: wat studies melden
- Groeihormoon: vochtretentie, gewrichts- en spierpijn, carpaletunnelsyndroom en verminderde insulinegevoeligheid worden in de bijsluiters beschreven.
- Tesamoreline: reacties op de injectieplaats, gewrichtspijn en stijging van IGF-1 en bloedsuiker, volgens de studies.
Bronnen
Links naar PubMed of naar het oorspronkelijke document. Artikelen in het Engels.
- Falutz J et al. Metabolic effects of a growth hormone-releasing factor in patients with HIV. N Engl J Med, 2007. PubMed
- Molitch ME et al. Evaluation and treatment of adult growth hormone deficiency: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab, 2011. PubMed
- Stanley TL et al. Effect of tesamorelin on visceral fat and liver fat in HIV-infected patients with abdominal fat accumulation: a randomized clinical trial. JAMA, 2014. PubMed
Bijgewerkt in oktober 2026.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen HGH en tesamorelin?
HGH is het groeihormoon zelf. Tesamorelin is een analoog van GHRH: het werkt stroomopwaarts, op de hypofyse, die vervolgens zijn eigen groeihormoon afgeeft.
Is tesamorelin een geneesmiddel?
In de Verenigde Staten is tesamorelin sinds 2010 geregistreerd onder de naam Egrifta, voor een specifieke indicatie gerelateerd aan HIV. Injectieflacons die als onderzoekspeptiden worden verkocht, zijn geen medicijnen en hebben geen vergunning voor het in de handel brengen.
Waarom wordt HGH gemeten in IE en tesamorelin in milligrammen?
De IU (internationale eenheid) meet de biologische activiteit, die van oudsher werd gebruikt voor geëxtraheerde hormonen. Tesamorelin, een synthetisch peptide, wordt eenvoudigweg gemeten aan de hand van zijn massa.
Zijn deze twee producten verboden in de sport?
Ja. Zowel groeihormoon als GHRH-analogen staan op de verboden lijst van het Wereldantidopingagentschap, permanent en niet alleen in competitieverband.
Deze gids heeft een informatief en wetenschappelijk doel. PeptidLab producten zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek en zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie.
