De SLU-PP-332 is geen peptide. Het is een klein synthetisch molecuul dat de oestrogeengerelateerde receptoren ERRα, ERRβ en ERRγ activeert. Deze receptoren binden geen oestrogenen: in de cel regelen ze genen die verband houden met vetoxidatie en de aanmaak van mitochondriën. Het team van Billon en Burris gebruikte ze als doelwit van een chemische 'nabootsing' van beweging, eerst in cultuur, daarna bij muizen.
Het vial van 10 mg bestaat omdat de molecule zich als een reagens laat vriesdrogen. Dat maakt er geen peptide van en maakt de dierstudie niet tot een menselijk schema.
Wat het artikel echt deed
In het Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics (2024) en in de preprint van 2023 over het inspanningsvermogen krijgen de muizen de molecule intraperitoneaal, niet onder de huid, en de dosis is in milligram per kilo muis.
- 50 mg/kg, twee keer per dag, gedurende 28 dagen, bij C57BL/6J-muizen, ook op een vetrijk dieet.
- Hetzelfde ritme gedurende 12 dagen bij ob/ob-muizen: de studie werd ingekort omdat de dieren twee buikinjecties per dag slecht verdroegen.
- Eén enkele dosis van 30 mg/kg om te meten wat in de spier terechtkomt, twee en zes uur later. De spier bevatte toen ongeveer 0,6 tot 0,8 µM.
- Kortere reeksen met 25 of 30 mg/kg staan in eerder werk. Het schema dat de fiche aanhoudt, is dat van het hoofdartikel: 50 mg/kg, twee keer per dag.
Het vehikel van deze injecties is een mengsel van Tween, DMSO en PBS. Het is niet het water waarin je een peptidevial reconstitueert. De fiche protocollen houdt de twee gescheiden: de tabel van de studie aan de ene kant, de reconstitutie van het vial aan de andere.
Waarom 50 mg/kg niet om te rekenen is
Een milligram per kilo muis is geen milligram per kilo mens, laat staan een volume uit dit vial. De twee soorten hebben noch hetzelfde lichaamsoppervlak, noch dezelfde lever, noch dezelfde verdragen dosis. 50 mg/kg toepassen op een volwassene van 70 kg zou 3,5 g per inname geven, twee keer per dag: die berekening is absurd en staat in geen enkele studie. Er is geen gepubliceerde klinische studie bij mensen. Er is dus geen stap in microgram om 'intussen' voor te stellen.
Wat het vial mogelijk maakt, is een werkconcentratie. 10 mg in 2 mL = 5 mg/mL. Het is een laboratoriumcijfer, om een oplossing af te wegen, geen dosis. Het vial: SLU-PP-332, 10 mg.
Veelgestelde vragen
Is het een peptide?
Nee. Het is een klein molecuul dat de ERR-receptoren activeert. Het is in een vial gevriesdroogd, maar de chemie ervan is geen keten van aminozuren.
Welke menselijke dosis?
Er is er geen gepubliceerd. De studie is bij muizen, 50 mg/kg, twee keer per dag, via intraperitoneale injectie. Dit cijfer is niet om te rekenen naar een vialvolume.
Waarom 3,5 g vermelden?
Om de fout te tonen. 50 mg/kg maal 70 kg geeft een enorme massa, die nooit een dosis is geweest. De regel is deze vermenigvuldiging niet te maken.
Waarvoor dient de verdunning 10 mg in 2 mL?
Om 5 mg/mL te krijgen, een werkconcentratie. Het is niet het volume van een injectie.
Technische gegevens
- Achternaam
- SLU-PP-332
- Nature
- Klein molecuul, geen peptide
- Molaire massa
- Ongeveer 290 g/mol
- Receptor of doelwit
- Oestrogeengerelateerde receptoren ERRα, ERRβ en ERRγ (agonist)
- Oorsprong
- Saint Louis University (Verenigde Staten)
- Wettelijke status
- Geen handelsvergunning; geen gepubliceerde studie bij mensen
Wat het onderzoek zegt
Samenvatting van gepubliceerde gegevens, geschreven door het PeptidLab-team. Ze beschrijft moleculen die in het laboratorium of in klinische studies zijn onderzocht: niets hiervan is een gebruiksindicatie.
2023PreklinischACS Chem Biol
Bij muizen wekt SLU-PP-332 een reactie op die lijkt op die van aerobe inspanning en verhoogt het het uithoudingsvermogen.
2024PreklinischJ Pharmacol Exp Ther
Bij obese muizen vermindert de molecule de vetmassa en verbetert ze verschillende markers van het metabool syndroom.
Veiligheid: wat studies melden
- Er zijn geen veiligheidsgegevens bij mensen gepubliceerd.
Bronnen
Links naar PubMed of naar het oorspronkelijke document. Artikelen in het Engels.
- Billon C et al. Synthetic ERRα/β/γ Agonist Induces an ERRα-Dependent Acute Aerobic Exercise Response and Enhances Exercise Capacity. ACS Chem Biol, 2023. PubMed
- Billon C et al. A Synthetic ERR Agonist Alleviates Metabolic Syndrome. J Pharmacol Exp Ther, 2024. PubMed
Bijgewerkt in oktober 2026.
Deze gids heeft een informatief en wetenschappelijk doel. PeptidLab producten zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek en zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie.
